Video Oyun Uyarlamalarının Çoğu Ya Hiç Yapılmayacak Ya da "Cringe" Olacak: Devil May Cry'ın Showrunner'ı Konuştu

Adi Shankar, video oyunu uyarlama çılgınlığını sert bir dille eleştiriyor; peki haklı mı?

Hollywood'un video oyunu uyarlamalarına olan iştahı her geçen gün artıyor. The Last of Us'ın muazzam başarısının ardından stüdyolar birbiriyle yarışır hâlde duyuru üstüne duyuru yapıyor: Helldivers, Duke Nukem, It Takes Two, Metal Gear Solid... Liste uzayıp gidiyor. Ancak bu coşkulu tabloya soğuk duş etkisi yapacak bir ses yükseliyor: Devil May Cry'ın yaratıcı direktörü ve showrunner'ı Adi Shankar.

"Bu Projelerin Çoğu Hiçbir Zaman Gerçekleşmeyecek"

GamesRadar+'a verdiği röportajda son derece açık sözlü davranan Shankar, mevcut video oyunu uyarlama furyasına dair derin bir kuşku taşıdığını gizlemiyor:

"Bu şeylerin çoğunun gerçekleşeceğini sanmıyorum, çünkü çok fazla paydaş var. 'Bu oyunu uyarlayacağız' demek kolay. Ama bu yeni bir şey değil. Çizgi roman filmleri, video oyunu filmleri ve TV şovları duyuruları, medya döngüsünün '90'lardan bu yana bir parçası."

Analist Ricardo Parsons'ın The Wrap'e verdiği verilere göre, 2023'ün ikinci yarısından itibaren her altı ayda en az 25 video oyunu uyarlaması duyuruluyor. Bu rakam kulağa etkileyici gelse de Shankar için meselenin özünü değiştirmiyor.

Fazla Uyarlama, Seyircinin Orijinal İçeriğe Dönmesine Yol Açar

Shankar'a göre rakamların büyümesi bir başarı işareti değil, aksine bir uyarı sinyali. Showrunner, bu konuda oldukça net:

"Yılda 50 tane yapılacak bir noktaya gelmeyeceğiz. Eğer 50 tane düz uyarlama çıkarsa, yani oyunu bir roman gibi ele alırsanız, o noktada seyirci orijinal içerikler konusunda gerçekten heyecanlanmaya başlar."

Bu yaklaşım, içerik tüketiminin doğasını da gözler önüne seriyor: Fazla uyarlama, uyarlamanın kendisini sıradanlaştırır. Bir dönem çizgi roman filmlerinin yaşadığı "doygunluk krizi" şimdi video oyunu dünyasının kapısını mı çalıyor?

Asıl Sorun: Oyunlar Artık Marka Haline Geldi

Shankar'ın en sert eleştirisi ise kurumsal yapılara yönelik. Büyük stüdyoların ve şirketlerin oyun IP'lerini nasıl yönettiğini adeta sorgular nitelikte:

"Çıkan video oyunu uyarlamalarının büyük çoğunluğunun 'cringe' olacağını düşünüyorum. Çünkü büyük ölçüde başarılı olan video oyunlarına baktığınızda, onlar artık o oyunları yapan kişiler tarafından yönetilmiyor. Onları, bu markaları yönetmek üzere atanmış marka yöneticilerine sahip şirketler yönetiyor."

Daha da ileri giderek bir yere kadar gülünç ama bir o kadar da düşündürücü bir analoji kuruyor:

"Bir video oyunu çok uzun süre marka gibi davranılırsa logo hâline gelir. Logoyu her şeyin üstüne yapıştırıyorsunuz: sayısız spin-off, mobil oyunlar... Artık her şey bir marka. O noktada 'Captain Crunch filmi nerede?' diye soruyorsunuz kendinize."

Devil May Cry Bu Tuzağa Düşmüyor mu?

Peki Shankar'ın kendi projesi olan Devil May Cry bu eleştirilerden nasıl azade kalıyor? Showrunner'a göre cevap, Capcom'un hack-and-slash serisinin ruhunu doğrudan kopyalamak yerine özümsemekte yatıyor.

Netflix'te yayınlanan animasyon dizisinin 2. sezonu 12 Mayıs'ta platformda yerini alıyor ve bu sezon izleyicileri heyecanlandıracak büyük bir karşılaşmayı müjdeliyor: Vergil, ikiz kardeşi Dante'nin hedefine giriyor. Kardeş kavgası, şüphesiz serinin en merak uyandıran anlarından biri olmaya aday.

Sonuç: Eleştiri mi, Gerçekçilik mi?

Shankar'ın söylemleri sektörün nabzına parmak basmakla kalmıyor; aynı zamanda hayranları ve yapım şirketlerini önemli bir soruyla yüzleştiriyor: Bir IP'yi uyarlamak, o IP'yi anlamak anlamına gelir mi?

Prime Video'nun Yakuza dizisinin ve Return to Silent Hill'in beklentileri karşılayamaması bu soruyu daha da yakıcı kılıyor. Öte yandan The Last of Us ve Devil May Cry gibi örnekler, doğru ellerde video oyunu uyarlamalarının gerçek bir sanat eserine dönüşebileceğini kanıtlıyor.

Video oyunu adaptasyonu furyasının nereye varacağını zaman gösterecek. Ama şimdilik Shankar'ın uyarısı kulak ardı edilmemesi gereken bir ses olarak öne çıkıyor.

---