Pokémon evreninde tam 30 yılı geride bırakırken, geçtiğimiz yıl piyasaya sürülen Pokémon Legends: Z-A ile başlayan ve içten içe büyüyen bir düşünce var. Şubat ayındaki zorlu EUIC savaşlarını izlerken daha da güçlenen, ardından yeni nesil Winds and Waves fragmanını ağzımız açık izlerken tekrar gün yüzüne çıkan o büyük soru: Acaba bunca yılın ardından Pokédex'i tamamen sıfırlamanın vakti gelmedi mi?

Hemen o sanal meşaleleri ve tırmıkları indirin! Burada "doğru" veya "yanlış" tarafı savunmaya çalışmıyoruz. Black and White döneminde Pikachu'yu yakalayamayacağımızı öğrendiğimizde kopan fırtınaları hepimiz hatırlıyoruz. Ancak dürüst olalım; "Hepsini Yakala!" mottosu artık ilk nesillerdeki o eşsiz büyüye sahip değil. Belki de bu sihri geri getirmenin yolu, sevgili Charizard'ımızı emekli edip bir süreliğine çiftliğe göndermekten geçiyordur.

"Güvenli Alan" Tuzağı ve Tekrarlayan Takımlar

Bu düşüncenin asıl çıkış noktasına, yani Legends: Z-A deneyimimize dönelim. Elbette eski dostların geri döndüğü bu oyunda yepyeni Pokémonlar yakalamayı beklemiyorduk. Ancak Lumiose'un Vahşi Bölgeleri'ni (Wild Zones) yavaş yavaş açıp yeni yaratıklarla karşılaştıkça bir desen ortaya çıkmaya başladı: Son 10 yıldır kullandığımız takımın neredeyse aynısını kuruyorduk.

Eğer statü hareketleri kullanmaya pek cesaret edemeyen ortalama bir Pokémon oyuncusuysanız, bu eski formülü çok iyi bilirsiniz:

• Takımın geri kalanından birkaç seviye üstte olan, tamamen evrimleşmiş bir Başlangıç Pokémon'u (Starter).

• Yine gereğinden fazla seviye atlamış, oyunun başlarında yakalanan o Klasik Kuş (Kabul edelim, genelde Pidgeot).

• Ve oyunun sonlarında takıma katılan herhangi bir Efsanevi.

Geriye kalan üç slot ise, başlangıç ve efsanevi seçiminden sonra hangi tür eksikse ona göre şekillenir ve genellikle şu 10'lu havuzdan seçilir: Jolteon, Gyarados, Dragonite, Gardevoir, Lucario, Gengar... Sanırım manzarayı anladınız.

Gen VI'dan beri çalışan ve işimizi gören bu sistem, aslında oyunları oynama şeklimizi kökten değiştirdi. Legends: Z-A'da ve ondan önceki Scarlet and Violet'te (107 yeni yaratığı es geçip 393 eski dosta yöneldiğimiz o anları hatırlayın), vahşi doğadaki karşılaşmalar bir keşif olmaktan çıkıp, sadece çalışan bir formülü uyguladığımız bir "kontrol listesine" dönüştü. Ve açıkçası, Winds and Waves fragmanında gördüğümüz onca tanıdık yüzün ardından, 10. Nesil'de de aynı döngüye gireceğimizden endişeleniyoruz.

Rekabetçi Arenada Daralan Meta

Rekabetçi sahne elbette bambaşka bir Magikarp havuzu. Tamamen mevcut meta ve diğer oyuncuların ne kullandığı üzerinden şekilleniyor. Ancak takım seçimlerinin orada da bayatlamaya başladığı bir gerçek. Artık o kadar çok Incineroar, Flutter Mane, Urshifu, Raging Bolts ve Rillaboom gördük ki, arenaya eski favoriler dışında bir şeyle çıkmak tamamen zaman kaybı gibi hissettiriyor.

Yepyeni Bir Sayfa Açmak Mümkün mü?

Tabii ki Winds and Waves (kimsenin bu oyuna "WinWav" demeyeceğine eminiz) için artık çok geç. Peki ya bir sonraki adım? Geçmişi tamamen silen ve bize yakalamamız için sadece yeni yaratıklar sunan bir Pokémon oyunu hayal edin.

Bunun artıları aslında çok bariz. Bir neslin "en iyilerinin" kim olduğunu bilmediğimiz bir ortamda, her karşılaşma yepyeni bir his olacak ve o ilk oyunlarımızdaki tatlı macera duygusunu yeniden yakalayabileceğiz. Bu durum oyuncuları deney yapmaya itecek; güçlü ve zayıf yönlerini keşfederken tüm yeni yaratıklara parlama şansı sunacak. Hatta işleri iyice kızıştırmak için araya yepyeni bir veya iki element türü eklense fena mı olur?

Tanıdık Yüzler Olmadan Pokémon, Pokémon mudur?

Elbette bu planın büyük tuzakları var. Aşinalık, Pokémon serisinin en belirleyici özelliklerinden biridir. İnsanlar köşeyi döndüklerinde neyle karşılaşacaklarını bilmek, o sevimli Pikachu'yu yakalayabilmek istiyor. Tanıdık bir yüz görüp "Seni biliyorum! Sen gerçekten çok güçlüsün!" demenin verdiği güven verici bir his var. Toplamda 1.025'i aşan Ulusal Pokédex'i (National Dex) çöpe atmak, maskotları olmadan seriyi kimliksiz bırakabilir mi?

Belki de en iyi orta yol, bugün Avrupa'daki 15. yaş gününü kutladığımız 5. Nesil'in, yani Black & White'ın o dönemki cesur yaklaşımıdır (İyi ki doğdun Gen V!). Ana hikaye boyunca bize sadece Unova Pokédex'ini sunmak ve Ulusal genişlemeyi bir "oyun sonu" (post-game) ödülü olarak saklamak... Eğer oyunun başında bir Dratini yakalama şansımız olsaydı, bugün çok sevdiğimiz Axew evrim çizgisine dönüp bakar mıydık? Muhtemelen hayır.

Peki, siz ne düşünüyorsunuz? Serinin Ulusal Pokédex'i geride bırakıp bize yepyeni, tertemiz bir sayfa açmasının zamanı geldi mi, yoksa o çok sevdiğimiz eski favoriler her zaman bizimle mi kalmalı? Yorumlarda ve aşağıdaki anketimizde fikirlerinizi bizimle paylaşmayı unutmayın!

Oyun dünyasındaki diğer gelişmeleri kaçırmamak için Oyun Haberleri sayfamıza göz atın.